Lærerik fisketur med det flytande klasserommet "Havung"

Praktisk læring
 

Fredag i veke 42 var det mellomsteget ved Haramsøy skule som fekk ein lærerik og minnerik dag på havet. Ein heilt annleis skuledag. Ein dag med læring knytt til praktiske aktivitetar. Ein dag der alle sansar var aktive i læringsprosessen. Arne Tunheim knytte teori til praktiske gjeremål om bord i ”Havung”. Båten er utstyrt med oljeklede og redningsutstyr for ei hel klasse.
Før turen starta frå fiskerihamna på Austnes, måtte alle ha på seg regnklede og redningsvest.

 

Store verdiar

Elevane fekk vite kor store verdiar fiskeri står for i distriktet vårt. Vi sel fiskeprodukt for over tretten milliardar kroner til mange land verda over. Og ringverknadane av aktiviteten knytt til ein båt, er store. Tunheim peikte på utstyr og vegn om bord i ”Havung”. ”Havet, gullgruva som vi er så heldige å bu ved, har gitt oss mat, kunnskap og kompetanse som gjer at vi på mange område er best i verda.

Her er vi på veg frå hamna og set kursen mot Røholmane der garna ventar

 

Ringverknader lokalt

Ser dokke spelet som dreg garnet? Det kjem frå ein fabrikk i Brattvåg. Motoren har Nogva Motorfabrikk i Sørvika levert. Garna kjem frå Mørenot og styremaskina frå Tennfjord. Maten vi et, kjøper vi frå lokale butikkar. Fisken leverer vi til bedrifter på land. Og veit dokke at oljekleda kjem frå ei bedrift på Vatne? Slik skaper ein båt svært mange arbeidsplassar på land.” Arne Tunheim blir engasjert når han fortel om verdiskaping.

Til høgre er byssegutane våre, Karl-Oskar og Toto, i sving med fiskesuppa. Nam! Nam!

 

Fornybar ressurs

Ein fornybar ressurs er ein ressurs som ikkje tek slutt, ein ressurs som vi kan bruke av utan å bruke opp. Fisk er ein slik fornybar ressurs, la Tunheim vekt på. Dersom vi fiskar med fornuft, vil ressursen vare til evig tid. Olje er ein ressurs som ikkje fornyar seg. Når den er brukt opp, tek aktiviteten slutt. Derfor må vi ta vare på fisken som vi skal nyte godt av i komande generasjonar.

Vi er ved Røholmane og skal drage garn. Tru om det er fisk i vente? Arne Tunheim ser spent ned i djupet
"Vi treng vi nye generasjonar ungdom som vil bruke evner og krefter på å utvikle ressursane i havet vidare. Derfor er det utruleg kjekt å få vise dokke elevar kva havet gir og kor mange spennande utfordringar som ligg og ventar,” held Tunheim fram.


Garna kom opp og fangst vart det. Garna var fulle av pigghå! Ikkje akkurat det vi ønskte mest. Tunheim viser dei flinke hjelparane piggane dei bør halde seg unna.

Pigghå i metervis

I løpet av dagen fekk elevane lage mat i byssa og drage og greie garn. Bløgge og sprette fisk høyrde med. Spenninga var stor då første garnsettinga kom over rekka. Fisk i massevis – men det vart mest pigghå. Spennande for elevane, men svært arbeidsamt for alle som greidde garn. Det dukka også opp ulike skaldyr, hyse, torsk, makrell og uer.

Elevane synest det er spannande med trollkrabbe og pigghå.
Ein trollkrabbe kan brukast til litt av kvart.
 
Elevane lærte å halde seg unna piggane til håen. Og dei fekk sjå at håen har egg og før levande ungar.

Til høgre ser vi eggeplommen som er matpakken den vesle håungen får med seg ut i verda
Mageinnhaldet avslørte kosthaldet, og ei fersk augelinse viste at vi eigentleg ser verda opp ned. Utruleg kva ein naturfagtime til sjøs kan innehalde av læring!
 

Om det var kjekt? Elevane takka Tunheim for turen med både handtrykk og fortent applaus.